Προτιμάτε να ακούσετε;
Πατήστε εδώ για να το ακούσετε στην εφαρμογή Substack
Κάποιοι με έχουν ρωτήσει γιατί δεν ζωγραφίζω πιο γρήγορα. Μερικές φορές το ρωτούν απλώς από περιέργεια. Άλλοτε, η ερώτηση συνδέεται με τη ζήτηση, τις εκθέσεις σε γκαλερί ή τη δυναμική που δημιουργείται όταν δημοσιεύω κάτι καινούργιο. Η ειλικρινής απάντηση είναι σύνθετη.
Υπάρχουν τόσες πολλές ιδέες που θέλω να ζωγραφίσω, περισσότερες απ’ όσες πιθανότατα θα προλάβω ποτέ. Όμως θέλω να σημαίνουν κάτι. Θέλω, όταν κοιτάζω πίσω, να νιώθω περήφανος για όσα δημιούργησα, όχι απλώς για το πόσα ολοκλήρωσα.
Η ταχύτητα δεν ήταν ποτέ ο στόχος. Αντιθέτως, κινούμαι προς την αντίθετη κατεύθυνση: περισσότερη λεπτομέρεια, περισσότερη πρόθεση. Μαθαίνω συνεχώς και προσπαθώ να ενσωματώνω αυτά τα μαθήματα στα έργα μου, όχι να τα προσπερνώ βιαστικά. Το έχω ξαναπεί, αλλά δεν επιδιώκω τον ρεαλισμό. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Αυτό που προσπαθώ να αποτυπώσω είναι κάτι πιο συναισθηματικό, πιο ρευστό. Είναι σαν να βρίσκεσαι στη φύση. Τα μάτια σου δεν μπορούν να ηρεμήσουν. Όλα κινούνται, ακόμη και μέσα στην ακινησία. Η φύση είναι σίγουρα ο μεγάλος δάσκαλος του οργανωμένου χάους, κι εγώ απλώς προσπαθώ να ακολουθήσω το παράδειγμά της.
Η μετακόμιση στο νέο μου στούντιο έμοιαζε με μια νέα αρχή. Δεν ήθελα απλώς περισσότερο χώρο για να ζωγραφίζω. Ήθελα περισσότερο χώρο για να σκέφτομαι. Έτσι, επιβράδυνα τα πάντα. Ανέλαβα μεγαλύτερους καμβάδες και πιο πολυεπίπεδες ιδέες. Αυτό οδήγησε σε λιγότερους πίνακες, όμως όσοι ολοκλήρωσα μοιάζουν πιο προσωπικοί και πιο ολοκληρωμένοι από ποτέ.
Μερικές φορές σκέφτομαι τα πρώτα μου έργα και εύχομαι να είχα τότε την ικανότητα που έχω σήμερα. Όμως εκείνα τα έργα είχαν σημασία. Με έφεραν ως εδώ. Κάθε πινελιά μού δίδαξε κάτι που χρειαζόταν να μάθω.
Υπάρχει και πίεση. Όταν ένας καινούργιος πίνακας αγγίζει τους ανθρώπους, συχνά επικοινωνούν μαζί μου και μοιράζονται δυνατές ιστορίες. Μου λένε τι σήμαινε γι’ αυτούς, πώς τους θύμισε κάποιον ή πώς έφερε πίσω μια ανάμνηση. Θέλω να προσφέρω περισσότερες τέτοιες στιγμές. Το νιώθω όταν περνάει αρκετός καιρός χωρίς να δημοσιεύσω κάτι καινούργιο. Ξέρω όμως και το εξής: σε έναν γρήγορο και θορυβώδη κόσμο, η ειλικρινής δουλειά εξακολουθεί να έχει σημασία. Η αληθινή δουλειά, φτιαγμένη με φροντίδα, εξακολουθεί να έχει σημασία. Ίσως τώρα περισσότερο από ποτέ.
Δεν επιταχύνω για να ανταποκριθώ στη ζήτηση. Αυτή είναι η αλήθεια. Και ναι, αυτό σημαίνει ότι δεν μπορώ πάντα να ανταποκριθώ στις ανάγκες των γκαλερί ή των συλλεκτών. Όμως έχω σταθεί τυχερός. Αυτός ο κόσμος, τις περισσότερες φορές, υπήρξε καλός και υπομονετικός μαζί μου. Ελπίζω, με τον καιρό, όλα αυτά τα έργα να συνθέσουν κάτι που θα διαρκέσει. Να δείχνουν ότι κάποιος υπήρξε εδώ, κάποιος που αγάπησε αληθινά τη γη, τους ουρανούς και τα δέντρα, και προσπάθησε να τους αποδώσει την τιμή που τους αξίζει.
Αυτοί οι πίνακες είναι τα αποτυπώματα των δαχτύλων μου που θα αφήσω πίσω.
Η επιτυχία, για μένα, δεν έχει να κάνει με τους αριθμούς. Έχει να κάνει με το τι σημαίνουν τα έργα για τους ανθρώπους. Όταν κάποιος μοιράζεται μαζί μου μια ανάμνηση ή ένα συναίσθημα που του ξυπνά ένας πίνακας, αυτό είναι που μένει μέσα μου. Άρχισα να ζωγραφίζω σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής μου, όταν ένιωθα πως όλα διαλύονταν. Με βοήθησε να το ξεπεράσω. Κι αν αυτό είναι κάτι που έχουν προσφέρει και τα έργα μου σε άλλους, τότε νιώθω ευγνωμοσύνη.
Είναι σημαντικό να είσαι περήφανος για αυτό που κάνεις. Και παρόλο που η ταχύτητα έχει σημασία σε ορισμένα επαγγέλματα, δεν νομίζω ότι η τέχνη είναι ένα από αυτά — ούτε ότι θα έπρεπε να είναι. Είτε πρόκειται για ζωγραφική, γραφή, χορό, γλυπτική, μουσική, αρχιτεκτονική, ποίηση ή θέατρο. Αυτό που διαρκεί δεν δημιουργείται ποτέ βιαστικά. Τα περισσότερα από όσα εξακολουθούμε να θεωρούμε ιερά σήμερα χρειάστηκαν χρόνια ή ακόμη και ολόκληρες ζωές για να δημιουργηθούν.
Και ίσως αυτό να είναι το νόημα.
— Jeff
