ترجیح میدهید گوش دهید؟
برای پخش در اپلیکیشن Substack اینجا ضربه بزنید
#89 – «Nightwood»، نقاشی جف دیلون فاین آرت
با ادامه یافتن گسترش آتشسوزیهای جنگلی در سراسر کانادا، مدام به نقاشیام Nightwood بازمیگردم. سالها پیش آن را خلق کردم، اما اکنون وزن و معنای متفاوتی پیدا کرده است—معنایی که به همه آنچه در سراسر کشور شاهدش هستیم گره خورده.
پیوند من با جنگل به دوران کودکیام بازمیگردد. تابستانهای بیشماری را به کاوش در جنگلها، بالا رفتن از درختان، زیرورو کردن برگها، تماشای عبور نور از میان تاج درختان و آموختن ریتم جهان طبیعی گذراندم. جنگل برای من چیزی فراتر از یک زمین بازی بود؛ مکانی سرشار از شگفتی، آرامش و هدف بود. این عشق تا بزرگسالی با من ماند و سرانجام به تحصیل در رشته باغبانی انجامید؛ جایی که درکم از کارکرد زیستبومها و اهمیت عمیق جنگلها بیشتر شد.
حتی اکنون، استودیوی من پر از گیاه است و تقریباً در هر نقاشیای که خلق میکنم درختی دیده میشود. آنها بخشی از شیوه پردازش هنری من شدهاند. اما تماشای سوختن جنگلها—دیدن خفه شدن مناطق گسترده در دود، آواره شدن خانوادهها، تهدید حیاتوحش و به خطر انداختن همهچیز از سوی آتشنشانها برای محافظت از آنچه باقی مانده—دلخراش است. و یادآوری میکند که این تعادل تا چه اندازه شکننده شده است.
تعادلی که از آن صحبت میکنم فقط بومشناختی نیست؛ همزمان عاطفی، اجتماعی و زیستمحیطی است. مدتها به این اعتماد داشتیم که طبیعت بهبود خواهد یافت، جنگلها ترمیم خواهند شد و فصلها مانند همیشه سپری خواهند شد. اما این آتشسوزیها شدیدتر، سریعتر و زودتر از گذشته رخ میدهند. خاک فرصت بازیابی ندارد. حیاتوحش همیشه نمیتواند خود را سازگار کند. سامانههایی که برای محافظت از مردم ایجاد شدهاند، هر سال بیش از پیش تحت فشار قرار میگیرند.
آنچه شاهدش هستیم فقط طبیعت نیست که روال همیشگی خود را طی میکند؛ طبیعت زیر فشار است. باران بسیار کم است. گرما بیش از حد است. زمین در حال خشک شدن است و تا حد توان مقاومت میکند. و همه اینها در مقیاسی رخ میدهد که نادیده گرفتنش روزبهروز ناممکنتر میشود.
Nightwood را با این آگاهی نقاشی کردم که آتش از دیرباز بخشی از چرخه طبیعت بوده است. آتش در شرایط مناسب، زمین را نوسازی میکند، مخروطها را میشکافد، پوشش گیاهی انبوه را پاک میکند و برای شکلگیری حیات تازه جا باز میکند. اما آنچه اکنون میبینیم متفاوت به نظر میرسد. واقعاً متفاوت است. این آتشسوزیها به عدم تعادلی عمیقتر اشاره دارند؛ عدم تعادلی که بیشتر ما آن را احساس میکنیم. اقلیمی در حال تغییر. ضرورتی روزافزون. و هزینهای فزاینده برای کسانی که نزدیکترین زندگی را به زمین دارند.
این نقاشی شیوه من برای شهادت دادن به این رویدادهاست. نه بهعنوان یک بیانیه، بلکه بهعنوان ثبت یک احساس. راهی برای به رسمیت شناختن مردمی که در حال تجربه این وضعیت هستند و رنج عاطمیق عمیقی که از تماشای تقلا کردن چیزی که دوستش دارید برای بقا، بر دل مینشیند.
اگر تحت تأثیر این رویدادها قرار گرفتهاید، بدانید که به شما فکر میکنم. و اگر مانند من، تمام عمرتان به سوی جنگلها، زیبایی و تابآوریشان کشیده شدهاید، امیدوارم Nightwood لحظهای برای تأمل و یادآوری به شما هدیه دهد و فضایی برای آنچه همه ما اکنون از سر میگذرانیم فراهم کند.
و حتی در میانه همه اینها، هنوز به خودمان ایمان دارم؛ به تواناییمان برای گرد هم آمدن، زمانی که بیش از هر چیز اهمیت دارد. در دوران بحران، اغلب این مردم عادی هستند که به ما نشان میدهند امید واقعاً چه شکلی دارد. همسایههایی که به کمک همسایههایشان میشتابند، جوامعی که برای حمایت از یکدیگر به پا میخیزند و کنشهای آرامِ شجاعانهای که یادآوری میکنند تنها نیستیم. مسیر پیش رو در همین لحظههای جمعیِ مراقبت و تابآوری آغاز به شکل گرفتن میکند. باور دارم میتوانیم زمین را با هم التیام دهیم.
جف
