“Great Minds”: een interview met Jeff Dillon, beeldende kunst
door Jen Collins
In het herfstnummer 2018 (#148) van The New Quarterly staat “#65 – Great Minds” van Jeff Dillon op de cover. Het schilderij toont op prachtige wijze Trinity College in Dublin, Ierland.
Onze redacteur, Pamela Mulloy, werd getroffen door Dillons kleurgebruik en wilde deze afbeelding graag voor ons komende nummer gebruiken. Het verbluffende werk past perfect bij het thema van het nummer: “The Weight of Story”.
We waren ongelooflijk dankbaar toen Dillon aanbood het originele schilderij te schenken voor de veiling ter ere van het Wild Writers Literary Festival van 2018.
We spraken met Dillon om meer te weten te komen over “Great Minds” en zijn artistieke technieken en inspiratie.
Jen Collins: Als liefdadigheidsorganisatie waarderen we elke donatie, maar we geven toe dat het spannend is om het doek voorlopig in ons kantoor te zien hangen. Waarom besloot je je werk aan ons te schenken?
Jeff Dillon: Ik vond het een mooi gebaar om het originele schilderij aan de publicatie te verbinden. Ik wilde TNQ de vrijheid geven om dit werk door te geven of te gebruiken zoals zij dat geschikt achten. Ik heb het geluk gehad Trinity College twee keer in mijn leven te bezoeken en ik ben altijd weer onder de indruk van het aantal boeken en de hoeveelheid kennis die in één ruimte aanwezig zijn.
JC: “Great Minds” is jouw visuele weergave van Trinity College in Dublin. Als je je werk bekijkt, zie je dat het grootste deel van je inspiratie uit de natuur komt. Daarom ben ik benieuwd: wat was de inspiratie achter dit architecturale ontwerp?
JD: Ik vind het echt leuk om architecturaal werk te maken; gebouwen en stadsgezichten schilderen is die bijzonder bevredigende tegenhanger van de natuur. Architecturale schilderijen stellen me in staat me te concentreren op waarneming en driedimensionale diepte. Een bibliotheek en de hoek waaronder Trinity College in dit werk wordt weergegeven, boden me de mogelijkheid dat effectief te doen.
JC: Je beschrijft je werk als sterk beïnvloed door Europese en Canadese landschapsschilders. Door welke kunstenaars in het bijzonder word je beïnvloed? Hoe verwerk je hun invloed in je werk, en wat maakt het tot jouw eigen werk?
JD: Ik word sterk beïnvloed door kunstenaars van de Group of Seven en hun gebruik van heldere kleuren in een eenvoudige stijl. Ze plaatsten vaak uitersten van het kleurenspectrum naast elkaar om een dynamisch effect te creëren. Ook ben ik geïntrigeerd door een aantal hedendaagse kunstenaars uit de hele wereld. Dit jaar is een overvloed aan kunst in veel verschillende stijlen inspirerend.
JC: We bewonderen het succes dat je dankzij je passie voor kunst hebt opgebouwd. (Proficiat met het feit dat je werk op blikjes van het ambachtelijke bier Stranger Than Fiction staat!) We weten echter dat je al lange tijd werkt om dit punt te bereiken. Kun je ons je meest gedenkwaardige afwijzingsverhaal vertellen en uitleggen hoe je er achteraf tegenaan kijkt?
JD: Afwijzing hoort net zo goed bij het proces als succes. Ik ben buitengewoon volhardend en gepassioneerd als het gaat om zo vaak mogelijk te werken, op elk moment van de dag of nacht. Eigenlijk heb ik geen gedenkwaardig afwijzingsverhaal, maar ik heb wel veel afwijzingen meegemaakt omdat ik volhardend heb geprobeerd allerlei kansen te creëren. Ik blijf kansen proberen te creëren op plekken waar ik in het verleden afwijzing zag. Kleine beetjes succes zijn gemakkelijker te bereiken als je volhoudt.
JC: Als ik naar je werk kijk, word ik getroffen door je levendige en warme kleurgebruik. Welke hulpmiddelen en technieken gebruik je om zo’n levendigheid te creëren?
JD: Ik werk met vloeibare acrylverf van Golden, die ergens tussen aquarel en olieverf in zit; de verf vloeit ongeveer als honing. Veel van mijn werk schilder ik met extreem kleine penselen, waarbij ik heel veel lagen aanbreng. Elk werk wordt normaal gesproken meerdere keren geschilderd voordat het af is, waardoor de kleuren bijzonder levendig kunnen worden.
JC: Ik heb kunstenaars onder mijn vrienden en in mijn familie, en de vaste opmerking die ik te horen krijg wanneer ik iets over hun werk zeg, is: “Het is nog niet af.” Wanneer weet je dat je werk voltooid is?
JD: Ik moet toegeven dat het voor mij soms moeilijk is om te weten wanneer een werk af is. Eerlijk gezegd denk ik niet dat werken ooit volledig af zijn, maar er komt een moment waarop je het penseel moet neerleggen, moet stilstaan bij wat je hebt geleerd en verder moet gaan. Ik heb geleerd dat kunstenaars vaak het strengst zijn voor zichzelf. Uiteindelijk ben ik blij dat mensen plezier beleven aan mijn werk.
Opmerking van de interviewer: Ik ben momenteel bachelorstudent aan de University of Waterloo en loop mijn coöpperiode bij TNQ. Ik blijf tot het einde van het jaar bij het team en tot nu toe is mijn tijd hier gevuld met nieuwe ervaringen en leermogelijkheden. Ik had Jeff al eerder op ons kantoor ontmoet toen hij zijn werk kwam afleveren, en ik was verbaasd over zijn blijvende bescheidenheid, terwijl hij zulke prachtige kunst kan maken. Toen managing editor Emily Bednarz een interview met Jeff Dillon voorstelde, greep ik die kans met beide handen aan om meer over hem te leren.
Link naar het oorspronkelijke artikel: https://tnq.ca/interview-with-jeff-dillon/
