Wolisz posłuchać?
Dotknij tutaj, aby odtworzyć w aplikacji Substack
Świętując łagodny powrót wiosny 🪳
#292 – „O pierwszym świetle”
Obraz autorstwa @jeffdillonfineart, rozmiar: 20" x 30"
Oryginał jest dostępny — skontaktuj się ze mną lub odwiedź moją stronę internetową:
Oryginalny obraz tutaj
Limitowane edycje druków kolekcjonerskich tutaj
Kilka lat temu odwiedzałem wschodnie wybrzeże Kanady i pewnego ranka obudziłem się wcześnie, gdy dzień dopiero się rozpoczynał. Powietrze było chłodne, a wokół panowała cicha, kojąca atmosfera. Szedłem wiejską drogą i najbardziej zaskoczyły mnie łubiny. Wcześniej właściwie ich nie zauważałem, prawdopodobnie dlatego, że w miejscu, gdzie mieszkam, nie ma ich zbyt wiele. Tam jednak rosły dziko wszędzie wzdłuż rowów, w różnych kolorach, rozpościerając się po całym krajobrazie niczym naturalny dywan.
Pamiętam, jak bardzo uderzyło mnie to, że dzięki tym kwiatom krajobraz wydawał się pełen życia. Nie chodziło tylko o ich widok, ale o to, jak dodały niespodziewany wybuch koloru do już i tak spokojnego poranka. Ciągle wracałem myślami do tego odczucia i właśnie ono skłoniło mnie do stworzenia O pierwszym świetle.
W pracowni chciałem namalować to, jak odczuwałem tamten poranek — spokojne powietrze, miękkie światło, sposób, w jaki te kwiaty zdawały się pojawiać znikąd, a nagle były wszędzie. Nie chciałem jedynie odtworzyć sceny, lecz uchwycić połączenie zaskoczenia i spokoju, które sprawiło, że ten poranek tak zapadł mi w pamięć. Ten obraz jest dla mnie czymś więcej niż tylko wiosenną sceną — przypomina mi, jak pewne chwile potrafią nas zaskoczyć i pozostać z nami na długo. Jak zwykła przejażdżka lub spokojny spacer może przerodzić się we wspomnienie, gdy coś niespodziewanego, na przykład łubiny kwitnące wzdłuż drogi, przyciągnie nasz wzrok.
Dla mnie O pierwszym świetle przywołuje wspomnienie tamtego spokojnego poranka i zaskoczenia, gdy zobaczyłem ziemię tak pełną życia. To mój sposób na podzielenie się tym doświadczeniem, przeniesienie odrobiny tego wspomnienia i tych emocji do pracowni, a — mam nadzieję — także do Waszego domu.
Naprawdę doceniam, że tu jesteście. Przed nami jeszcze wiele — nowe pomysły, nowe płótna i być może kilka niespodzianek po drodze. 🌿 Zaglądajcie tu.
